Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν την αμφισβήτηση του Trump για μια "εύκολη" νίκη κατά του Ιράν
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι η χώρα του θα "κερδίσει εύκολα" σε οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν.
Ωστόσο, η πρόσφατη δραστηριότητα στο έδαφος της Ισλαμικής Δημοκρατίας δείχνει ότι οποιαδήποτε νίκη μπορεί να είναι βραχύβια.
Οι δορυφορικές εικόνες υποδεικνύουν ότι το Πεντάγωνο θα αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που επικεντρώνεται στην προστασία των πιο κρίσιμων στρατιωτικών και πυρηνικών του δυνατοτήτων.
Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν αυτόν τον μήνα δείχνουν Ιρανούς μηχανικούς να καθαρίζουν συντρίμμια σε πυρηνικές εγκαταστάσεις που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ τον Ιούνιο, ενώ ενισχύουν τα βασικά σημεία κατά των μελλοντικών επιθέσεων.
Κρίσιμες επαφές
Αμερικανοί και Ιρανοί διπλωμάτες συγκεντρώνονται σήμερα στη Γενεύη για μια προσπάθεια εξεύρεσης διπλωματικής λύσης, την οποία οι δύο πλευρές χαρακτηρίζουν ως τελευταία ευκαιρία για την αποφυγή νέων εχθροπραξιών.
Εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, ο Trump έχει δηλώσει ότι είναι έτοιμος να κλιμακώσει την κατάσταση, με την υποστήριξη αυτό που αξιωματούχοι περιγράφουν ως τη μεγαλύτερη στρατιωτική ενίσχυση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 20 χρόνια.
Τι θα αντιμετωπίσει ο αμερικανικός στρατός
Ωστόσο, αν δώσει την εντολή για στρατιωτική επιχείρηση, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές θα αντιμετωπίσουν έναν κατανεμημένο και εν μέρει κρυμμένο στόχο λόγω της δύσβατης γεωγραφίας του Ιράν.
Το μέγεθος της αποστολής τους θα ενισχυθεί από τον περιορισμένο διεθνή έλεγχο και τα όρια ακόμα και των πιο ισχυρών συμβατικών πυρομαχικών.
Οι εμπορικές δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν αυτό που οι ειδικοί στη μη διάδοση πυρηνικών όπλων θεωρούν ως τον κεντρικό παράγοντα για την πιθανή στρατιωτική επέμβαση του Trump: Η αεροπορική ισχύς των ΗΠΑ μπορεί να καταστρέψει κτίρια, αλλά δεν μπορεί να εξαλείψει την επιστημονική τεχνογνωσία, το αποθηκευμένο υλικό ή τη πολιτική βούληση να επανακατασκευαστεί η πυρηνική ικανότητα του Ιράν.
Το μεγαλύτερο πυρηνικό ερευνητικό κέντρο του Ιράν στο Isfahan
Πριν περιοριστούν οι επιθεωρήσεις, η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) είχε αναφέρει ότι το Ιράν είχε συγκεντρώσει αρκετό ουράνιο υψηλής εμπλουτισμού για περίπου δώδεκα πυρηνικές συσκευές.
Η κατάσταση και η τοποθεσία αυτού του υλικού δεν έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα για περισσότερο από οκτώ μήνες, από τότε που το Ιράν ανέστειλε την πρόσβαση στην IAEA στις εγκαταστάσεις που έχουν βομβαρδιστεί.
Ενώ το πιο ευαίσθητο υλικό του Ιράν πιστεύεται ότι φυλάσσεται σε υπόγειες εγκαταστάσεις, μόνο επιτόπιοι έλεγχοι θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν αν το υλικό δεν έχει μετακινηθεί ή ανακατευθυνθεί.
«Η σκληρότητα ενάντια στην επίθεση δείχνει ανθεκτικότητα», δήλωσε η Darya Dolzikova, ανώτερη ερευνήτρια μη διάδοσης στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο.
«Αυτή είναι μια χώρα που μπορεί να ανακατασκευάσει αν το θέλει.»
Οι εικόνες δείχνουν ότι οι είσοδοι από τούνελ κοντά στο πυρηνικό συγκρότημα του Isfahan έχουν γεμίσει ξανά — ένα βήμα που οι αναλυτές λένε ότι έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει την κατάρρευση από πιθανές αεροπορικές επιθέσεις και να σφραγίσει σημεία πρόσβασης που είναι ευάλωτα σε πυρομαχικά διείσδυσης.
Εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στο Natanz
Η επακόλουθη περιορισμένη πρόσβαση της IAEA στο Ιράν έχει διευρύνει τα κενά στην πληροφορία.
Χωρίς επιθεωρητές στο έδαφος, οι εξωτερικές κυβερνήσεις έχουν περιορισμένη δυνατότητα να αξιολογήσουν αν οι φυγόκεντρες που χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό ουρανίου καταστράφηκαν, μετακινήθηκαν ή απομακρύνθηκαν εκ των προτέρων.
Αυτή η αβεβαιότητα περιπλέκει τις αποφάσεις στόχευσης και τις εκτιμήσεις των ζημιών μετά την επίθεση.
Ακόμα και αν οι γνωστές εγκαταστάσεις γίνουν μη λειτουργικές, οι αναλυτές λένε ότι το Ιράν μπορεί να επανασυστήσει τον εμπλουτισμό αλλού.
Σε αντίθεση με τους αντιδραστήρες του Ιράκ και της Λιβύης, το ιρανικό πρόγραμμα είναι βιομηχανικής κλίμακας και υποστηρίζεται από δεκαετίες συσσωρευμένης τεχνογνωσίας.
Η στρατηγική πρόκληση του Ιράν
Η γεωγραφία του Ιράν εντείνει την πρόκληση.
Η χώρα εκτείνεται σε περίπου 1,6 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα — περίπου διπλάσια από την Τεξας — με ορεινό έδαφος κατάλληλο για σήραγγες, διασπορά και απόκρυψη.
Η υποδομή παραγωγής πυραύλων είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής κλίμακας.
Το συγκρότημα Khojir ανατολικά της Τεχεράνης, κοντά στην κορυφή Kuh-e Barjamali, είναι μια εκτεταμένη βιομηχανική τοποθεσία που είναι κρίσιμη για την προμήθεια καυσίμων και εξαρτημάτων για βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι εικόνες δείχνουν κτίρια διαχωρισμένα με αναχώματα και τοίχους εκρήξεων που έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέπουν αλυσιδωτές αντιδράσεις από εκρήξεις.
Η εξάλειψη αυτής της ικανότητας θα απαιτούσε πιθανώς επανειλημμένες επιθέσεις.
Η πρόκληση για τον Αμερικανικό Στρατό
Η στρατιωτική δράση επίσης φέρει πολιτικές συνέπειες για το Ιράν.
Προηγούμενες συγκρούσεις έχουν ενισχύσει τις σκληροπυρηνικές φατρίες του Ιράν.
Οι επιθέσεις θα μπορούσαν να επιταχύνουν αντί να σταματήσουν την απόφαση για παραγωγή πυρηνικών όπλων, εάν οι ηγέτες καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η αποτροπή είναι απαραίτητη για την αυτοσυντήρησή τους.
«Η στρατιωτική δράση δεν είναι αποφασιστικά αποτελεσματική ως στρατηγική κατά της διάδοσης», δήλωσε η Dolzikova. «Μπορεί να καθυστερήσει. Σπάνια εξαλείφει.»
www.bankingnews.gr
Ωστόσο, η πρόσφατη δραστηριότητα στο έδαφος της Ισλαμικής Δημοκρατίας δείχνει ότι οποιαδήποτε νίκη μπορεί να είναι βραχύβια.
Οι δορυφορικές εικόνες υποδεικνύουν ότι το Πεντάγωνο θα αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που επικεντρώνεται στην προστασία των πιο κρίσιμων στρατιωτικών και πυρηνικών του δυνατοτήτων.
Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν αυτόν τον μήνα δείχνουν Ιρανούς μηχανικούς να καθαρίζουν συντρίμμια σε πυρηνικές εγκαταστάσεις που υπέστησαν ζημιές κατά τη διάρκεια της 12ήμερης σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ τον Ιούνιο, ενώ ενισχύουν τα βασικά σημεία κατά των μελλοντικών επιθέσεων.
Κρίσιμες επαφές
Αμερικανοί και Ιρανοί διπλωμάτες συγκεντρώνονται σήμερα στη Γενεύη για μια προσπάθεια εξεύρεσης διπλωματικής λύσης, την οποία οι δύο πλευρές χαρακτηρίζουν ως τελευταία ευκαιρία για την αποφυγή νέων εχθροπραξιών.
Εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, ο Trump έχει δηλώσει ότι είναι έτοιμος να κλιμακώσει την κατάσταση, με την υποστήριξη αυτό που αξιωματούχοι περιγράφουν ως τη μεγαλύτερη στρατιωτική ενίσχυση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 20 χρόνια.
Τι θα αντιμετωπίσει ο αμερικανικός στρατός
Ωστόσο, αν δώσει την εντολή για στρατιωτική επιχείρηση, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές θα αντιμετωπίσουν έναν κατανεμημένο και εν μέρει κρυμμένο στόχο λόγω της δύσβατης γεωγραφίας του Ιράν.
Το μέγεθος της αποστολής τους θα ενισχυθεί από τον περιορισμένο διεθνή έλεγχο και τα όρια ακόμα και των πιο ισχυρών συμβατικών πυρομαχικών.
Οι εμπορικές δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν αυτό που οι ειδικοί στη μη διάδοση πυρηνικών όπλων θεωρούν ως τον κεντρικό παράγοντα για την πιθανή στρατιωτική επέμβαση του Trump: Η αεροπορική ισχύς των ΗΠΑ μπορεί να καταστρέψει κτίρια, αλλά δεν μπορεί να εξαλείψει την επιστημονική τεχνογνωσία, το αποθηκευμένο υλικό ή τη πολιτική βούληση να επανακατασκευαστεί η πυρηνική ικανότητα του Ιράν.
Το μεγαλύτερο πυρηνικό ερευνητικό κέντρο του Ιράν στο Isfahan
Πριν περιοριστούν οι επιθεωρήσεις, η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) είχε αναφέρει ότι το Ιράν είχε συγκεντρώσει αρκετό ουράνιο υψηλής εμπλουτισμού για περίπου δώδεκα πυρηνικές συσκευές.
Η κατάσταση και η τοποθεσία αυτού του υλικού δεν έχουν επαληθευτεί ανεξάρτητα για περισσότερο από οκτώ μήνες, από τότε που το Ιράν ανέστειλε την πρόσβαση στην IAEA στις εγκαταστάσεις που έχουν βομβαρδιστεί.
Ενώ το πιο ευαίσθητο υλικό του Ιράν πιστεύεται ότι φυλάσσεται σε υπόγειες εγκαταστάσεις, μόνο επιτόπιοι έλεγχοι θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν αν το υλικό δεν έχει μετακινηθεί ή ανακατευθυνθεί.
«Η σκληρότητα ενάντια στην επίθεση δείχνει ανθεκτικότητα», δήλωσε η Darya Dolzikova, ανώτερη ερευνήτρια μη διάδοσης στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο.
«Αυτή είναι μια χώρα που μπορεί να ανακατασκευάσει αν το θέλει.»
Οι εικόνες δείχνουν ότι οι είσοδοι από τούνελ κοντά στο πυρηνικό συγκρότημα του Isfahan έχουν γεμίσει ξανά — ένα βήμα που οι αναλυτές λένε ότι έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει την κατάρρευση από πιθανές αεροπορικές επιθέσεις και να σφραγίσει σημεία πρόσβασης που είναι ευάλωτα σε πυρομαχικά διείσδυσης.
Εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στο Natanz
Η επακόλουθη περιορισμένη πρόσβαση της IAEA στο Ιράν έχει διευρύνει τα κενά στην πληροφορία.
Χωρίς επιθεωρητές στο έδαφος, οι εξωτερικές κυβερνήσεις έχουν περιορισμένη δυνατότητα να αξιολογήσουν αν οι φυγόκεντρες που χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό ουρανίου καταστράφηκαν, μετακινήθηκαν ή απομακρύνθηκαν εκ των προτέρων.
Αυτή η αβεβαιότητα περιπλέκει τις αποφάσεις στόχευσης και τις εκτιμήσεις των ζημιών μετά την επίθεση.
Ακόμα και αν οι γνωστές εγκαταστάσεις γίνουν μη λειτουργικές, οι αναλυτές λένε ότι το Ιράν μπορεί να επανασυστήσει τον εμπλουτισμό αλλού.
Σε αντίθεση με τους αντιδραστήρες του Ιράκ και της Λιβύης, το ιρανικό πρόγραμμα είναι βιομηχανικής κλίμακας και υποστηρίζεται από δεκαετίες συσσωρευμένης τεχνογνωσίας.
Η στρατηγική πρόκληση του Ιράν
Η γεωγραφία του Ιράν εντείνει την πρόκληση.
Η χώρα εκτείνεται σε περίπου 1,6 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα — περίπου διπλάσια από την Τεξας — με ορεινό έδαφος κατάλληλο για σήραγγες, διασπορά και απόκρυψη.
Η υποδομή παραγωγής πυραύλων είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής κλίμακας.
Το συγκρότημα Khojir ανατολικά της Τεχεράνης, κοντά στην κορυφή Kuh-e Barjamali, είναι μια εκτεταμένη βιομηχανική τοποθεσία που είναι κρίσιμη για την προμήθεια καυσίμων και εξαρτημάτων για βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι εικόνες δείχνουν κτίρια διαχωρισμένα με αναχώματα και τοίχους εκρήξεων που έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέπουν αλυσιδωτές αντιδράσεις από εκρήξεις.
Η εξάλειψη αυτής της ικανότητας θα απαιτούσε πιθανώς επανειλημμένες επιθέσεις.
Η πρόκληση για τον Αμερικανικό Στρατό
Η στρατιωτική δράση επίσης φέρει πολιτικές συνέπειες για το Ιράν.
Προηγούμενες συγκρούσεις έχουν ενισχύσει τις σκληροπυρηνικές φατρίες του Ιράν.
Οι επιθέσεις θα μπορούσαν να επιταχύνουν αντί να σταματήσουν την απόφαση για παραγωγή πυρηνικών όπλων, εάν οι ηγέτες καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η αποτροπή είναι απαραίτητη για την αυτοσυντήρησή τους.
«Η στρατιωτική δράση δεν είναι αποφασιστικά αποτελεσματική ως στρατηγική κατά της διάδοσης», δήλωσε η Dolzikova. «Μπορεί να καθυστερήσει. Σπάνια εξαλείφει.»
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών